شب آخر

«بغض گلویش را فشرد و کم مانده بود به حال خودش گریه کند. یکدفعه این فکر به سرش زد که خود او هم قربانی این دنیاست. اگر این آدم‌های پست‌فطرت نبودند، اگر سگ‌دوزدن برای یک لقمه نان نبود، اگر این جماعت خفه‌اش نکرده و ریشه‌ی هرچه نجابت که در وجودش بود نخسشکانده بودند، باز هم آن کار را می‌کرد؟ گناه همه‌ی خطاهایش فقط گردن دنیا بود.» امانوئل بُوو از نویسندگان قدرنادیده‌ی ادبیات مدرن است. بُوو با نثری موجز و بی‌تکلف به اعماق روان شخصیت‌های تنهایی نقب می‌زند که برای برقراری ارتباط با پیرامون خود در تقلایی نافرجام‌اند. زندگیِ خودش دست‌کمی از رمان نداشت و دغدغه‌هایش در زندگی دونیم‌شده‌ی او میان فقر و ثروت ریشه دارد. با انتشار چند رمان کوتاه تحسین ژید، کولِت، بکت و ریلکه را در زمان حیاتش برانگیخت، ولی پس از مرگ از یادها رفت. بعدها پتر هاندکه اَرمان و آثار دیگری را از او به آلمانی برگرداند.